Tuğba

İlk kitabından sonra ikinci kitapta artık tanıdığımız karakterlerle devam ederken başta bu sevimli kitabın bana ekstra neler verebileceğini düşünüyordum. Ama kitabı bitirdikten sonra ilk kitapta yer alan karakterlerle biraz daha vakit geçirmenin doğru bir karar olduğuna karar verdim. Kitabın özellikle son bölümü beni derinden etkiledi.

Takako ve onun yaşadığı sorunla başlayan hikaye size sırası ile karakterleri ve onların hikayesini anlatıyor. Kitabın kısa olmasından kaynaklı bazı yerlerin çok hızlı geçtiğini düşünsem de okuduğum hikayeler ve özellikle Satoru ve Momoko o kadar sıcak bir aile gibi hissettirdi ki kitap bittiğinde kendimi huzurlu hissetmeden edemedim.

Uzun zaman sonra ilk kez bir kitabı okumakta bu kadar zorlandım. Yazar Andrew'un bunalımları ile sizin de bunalıma girmenizi istiyor ancak duygu geçişleri ve hisleri o kadar dengesiz bunalıma soksa bile onu anlamakta zorlanıyorsunuz. Sonunda olan şeyi aslında kitap belli ediyor ama yazarın "Siz yanlış tahmin ettiniz, aslında olan buydu!" gibi ufak çaplı kandırma girişimini ise yetersiz buldum. Bzı karakterlerin hikaye içinde bulunma nedeni çok eksik kalmış özellikle de bir karakterinki. Sonunda ufak çaplı duygulanmış olsam da genel olarak çok beğendiğimi söyleyemem özellikle kitabın %80'lik kısmını bitirmekte fazlasıyla zorlanmışken.